ประเทศไทยและวัฒนธรรมไทย (ศิลปะ)

ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมไทยในประเทศไทย

ในช่วง 2000 ปีที่ผ่านมานี้ ศิลปกรรมไทยในประเทศไทยแบ่งออกเป็น 7 ยุค 7 รูปแบบด้วยกัน นอกจากนี้้ ในบางภูมิภาค ยังมีการแบ่งออกเป็นรูปแบบตามภูมิภาคในยุคต่างๆ แต่ไม่ใช่ทุกภูมิภาคซึ่งรวมกันเข้าเป็นชนชาติไทยทุกวันนี้

รูปแบบทั่วไปหรืออิทธิพลของศิลปกรรมประจำชาติไทย ได้แก่

 

• ศิลปะ ก่อนยุคประวัติศาสตร์
• ศิลปะแบบ อินเดียทั้งที่นำเข้ามาหรือที่ก่อกำเนิดขึ้นในท้องถิ่นแต่ได้รับอิทธิพลจากรูปแบบศิลปกรรมแบบอินเดีย
• ศิลปกรรม มอญในประเทศไทย
• ศิลปกรรม ขอมทั้งก่อนยุค นครวัดและในยุคสมัยของ อาณาจักรนครวัด ( รูปแบบและหัวใจสำคัญของศิลปกรรมแผ่ขยายออกไปนอกอาณาจักร )
• ศิลปะแบบ สุโขทัย
• ศิลปะแบบ อยุธยา และ
• ศิลปะแบบกรุงเทพฯ ( รัตนโกสินทร์ )

 

รูปแบบที่มิใช่รูปแบบภาคประจำชาติในภาคเหนือของไทยเป็นศิลปกรรมแบบ พม่า มอญ ฉาน ไทลื้อ ไทญวน และชนกลุ่มน้อยบนที่ราบสูงและที่ราบต่ำ ทางตอนใต้ของประเทศไทย รูปแบบศิลปกรรมเป็นของอาณาจักรศรีวิชัย มาเลย์ และจีน ในภาคกลางของประเทศไทย รูปแบบศิลปกรรมเป็นศิลปะแบบลพบุรี อู่ทอง ตลอดจนเป็นศิลปะและสถาปัตยกรรมแบบขอม และในภาคตะวันออกของประเทศไทย รูปแบบศิลปกรรมเป็นศิลปะแบบไทลาว และสถาปัตยกรรมแบบขอม

รูปแบบของศิลปะและสถาปัตยกรรมเป็นไปตามแบบแผนของชาติพันธุ์และแบบแผนทางการเมือง และสิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นในแผนที่ ประวัติศาสตร์ประเทศไทยเมื่อ 1,500 ปีก่อน นอกจากนี้ ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมไทยยังได้รับอิทธิพลจากศาสนาฮินดูของอินเดียและประเพณีทางพระพุทธศาสนาและรูปแบบอื่นๆ อีกด้วย และเราได้อธิบายรูปแบบเหล่านี้ไว้ในเว็บไซต์นี้ด้วยเช่นกัน นอกจากนั้น ในบางกรณี เราเห็นสมควรที่จะอธิบายเรื่องเล่าจาก ทศชาติชาดก มหากาพย์รามเกียรติ์ ไตรภูมิพระร่วงไว้ในที่นี้เช่นกัน มหากาพย์เหล่านี้เป็นแนวความคิดและเป็นต้นแบบของ จิตรกรรมฝาผนังไทยตาม วัดไทยหรือในสิ่งปลูกสร้างในพระราชวังและตำนานเกี่ยวกับ เทพยาดา และสัตว์ในจินตนาการที่ปรากฏอยู่ตามวัดวาอารามไทยและสถาปัตยกรรมอื่นๆ ของไทย